Warning : ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาเท่านั้นโปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน
หลังจากงาน EVS Come Closer เสร็จสิ้น น้องๆทั้ง 3 คน กับจุนซู แยกไปในลิฟท์
พร้อมการ์ดอีกเป็นโขยง เพื่อกลับโรงแรม แต่นิชคุณไม่อยากไปยืนเบียด แย่งอากาศ
หายใจ จึงบอกหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยขอแยกมาลงลิฟท์อีกตัว แล้วค่อยไป
เจอกันที่ลานจอดรถ ตอนแรกคนที่ต้องคอยกันเหล่าบรรดาแฟนคลับให้ไอดอล
หนุ่มไม่เห็นด้วย แต่เมื่อเห็นใบหน้าขาวที่เหมือนจะขาวกว่าเดิมของคนที่ตัวเอง
ต้องดูแล แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนล้า ทำให้นึกสงสารเลยใจอ่อนยอมตามคำขอ
พอเพื่อนสนิทร่างสูงใหญ่ที่ใส่ชุดสีดำทั้งชุดรู้ก็ร่ำร้องจะไปด้วย เขาจึงให้ทั้งสองคน
เข้าไปในลิฟท์ที่เช็คดูแล้วว่าไม่มีใครพร้อมทิ้งคนของตัวเองไว้ด้วยหนึ่งคน
ภายในลิฟท์กว้างที่ มีเพียงชายสามคนยืนอยู่ สองคนแรกที่ผิงพนังลิฟท์ยืนใกล้จน
แขนแทบจะเกยกัน แต่งตัวในชุดคอนเซปของอัลบั้มล่าสุด ส่วนอีกคนสวมชุดซาฟารี
สีดำสนิท ผมรองทรงตัดสั้นเกรียน ท่ายืนตรงแน่วมองตรงไปทางประตูลิฟท์อย่าง
เดียว ไม่สนใจบทสนทนาของเพื่อนร่วมลิฟท์
“เฮ้อออออ” นิชคุณถอนหายใจยาว
“เหนื่อยเหรอ” เสียงห้าวที่ทัก ทำให้คนถอนหายใจส่งสายตาขุ่นขวางให้ทันที
“เหนื่อยกายนะไม่เท่าไหร่หรอกแต่เหนื่อยใจมากกว่า”
“เอ๋?......ทำมายเหรอออ?” คนที่ลากเสียงล้อเลียนทำท่าไม่รู้เรื่องรู้ราว
“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลยแทค วันนี้แฟนคลับใส่ยาอะไรในขนมให้นายกินหรือ
เปล่าเนี่ย ถึงป่วนฉันเหลือเกิน”
“ป่วนอะไร!!?? ใครจะกล้าป่วนนายเหอะ!!!” คนที่ลอยหน้า ลอยตาตอบ ทำให้คน
ถามต้องตีไปที่แขนใหญ่ที่แนบชิด
“ไม่ป่วนเลยนะ!!!! ตอบไม่เคยตรงคำถาม แถมพอฉันจะอุตส่าห์ช่วยพูดให้ ดันมา
หอมมากใส่อีก”
“หอมม๊ากกกก”
จากที่คุยโต้ตอบกันเป็นภาษาอังกฤษ รัวเร็ว พอคนผิวเข้ม ตัวใหญ่ที่อยู่ดีๆก็ออก
เสียงภาษาไทยแปร่งๆ ทำให้คนหน้าดุ เคร่งขรึม ที่ได้ยินภาษาของประเทศตัวเอง ยัง
ต้องอมยิ้ม แต่คนฟังอีกคนกลับทำหน้างอใส่
“ไอ้แมวบ้า!!!! กวนประสาทจริงๆ”
เสียงบ่นใส่มาพร้อมกับประตูลิฟท์เปิดออกที่ชั้นที่ต้องการ คนที่ทำหน้าที่รักษาความ
ปลอดภัยรีบก้าวออกไปจากลิฟท์เพื่อเคลียร์ทางก่อนว่าจะมีแฟนคลับมารุมล้อม
ไอดอลทั้งสองหรือเปล่า
แทคยอนที่เห็นการ์ดเดินออกไปจากลิฟท์ ก็ ขยับร่างสูงใหญ่หันหน้ามาเผชิญกับคน
ที่ยังยืนพิงผนังลิฟท์ นิชคุณมองไปยังเพื่อนสนิทที่หันมาประชันหน้าอย่างไม่สบ
อารมณ์
“ไม่ออกจากลิฟท์หรืองัย มายืนจ้องหน้ากันอยู่ได้”
เสียงนุ่มยังเต็มไปด้วยความหงุดหงิด แต่คนฟังกลับยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่ใบหน้าคมเข้ม
จะเคลื่อนมาใกล้ จนคนที่กำลังอารมณ์ไม่ดี เห็นใบหน้าคร้ามชัดเจน ผมดำสนิทที่
ข้างหน้า ค่อนข้างยาวจนบางส่วนตกมาปรกหน้าผากแกร่ง ขนตายาวตรง
ล้อมกรอบดวงตาคมกริบ จมูกโด่ง รับกับใบหน้าเข้มสมชาย ปากหยักได้รูปสวย
สันกรามแข็งแรง ใบหน้าที่ขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆทำให้นิชคุณมองอย่างหวาดระแวง
ก่อนที่จะถลึงตาใส่ มันจะยื่นหน้าแมวๆของมันมาใกล้เขาทำไม
“ก็มัน หอมม๊ากกกก จริงๆนี่นา”
เสียงห้าวทุ้ม จริงจัง ที่กระซิบแผ่วที่ข้างใบหูเล็กขาว ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดแก้ม
เนียน เรียกให้โลหิตขึ้นมาฉีดที่ใบหน้าซีดขาวทันที แทคยอนมองใบหน้าเล็กที่ตอนนี้
แดงก่ำอย่างพอใจ ก่อนที่จะรีบถอยห่าง เพราะไม่อยากโดนฝ่ามือพิฆาตอีก
“อะ... อะ.... ไอ้บ้า!!!!! หอมอะไรของแกวะ!!!!!”
นิชคุณ ที่ตอนนี้ทั้งหน้า ทั้งหูแดงจัด ตะกุก ตะกัก ถาม คนที่ยืนห่างออกไปแต่
ดวงตาคมเป็นประกายวาววับ
“ไม่บอก” คนตอบยักคิ้วข้างนึง ใส่ คนที่หน้ายังซับสีเลือดระเรื่อ
“คุณนิชคุณครับออกมาได้แล้วครับ”
เสียงคนในชุดซาฟารีร้องเรียก ทำให้นิชคุณที่กำลังจะอาละวาดใส่คนที่ทำหน้าตา
กวนประสาท รีบปรับสีหน้า ให้เป็นปกติ ก่อนที่จะเดินหน้าตึง กระแทกเท้าผ่านคน
ตัวสูงกว่าเพื่อจะออกจากลิฟท์ แต่ มือคร้ามใหญ่กลับกระตุกมือเล็กขาว จนร่าง
เพรียวเซแถ่ดๆหลังพิงอยู่ที่อกแกร่ง
“หอมม๊ากกก”แทคยอนคราวนี้เอาคางใหญ่วางไว้บนผมสั้นสีน้ำตาลเข้มก่อนที่จะ
พูดประโยคฮิตติดปากในวันนี้อีกครั้ง
“ไอ้แมวบ้า!!!! ตายซะเหอะแก!!!!!”
คนที่ทั้งเหนื่อย ทั้งหงุดหงิด เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อโดนยั่วโมโหซ้ำๆ ก็ระเบิด
อารมณ์ใช้ศอกเหวี่ยงไปที่ด้านหลังอย่างแรง แทคยอนที่ขนาดระวังตัวอยู่แล้ว แต่ก็
ยังถูกศอกเล็กแหลม ทิ่มไปที่ท้องถึงไม่แรงมากเพราะโก่งตัวหนีทัน แต่แค่โดนเฉี่ยวๆ
ก็เล่นเอาแทบจุก
“โอ๊ยยยย”
เสียงห้าวร้องลั่น ทำให้คนที่ต้องรักษาความปลอดภัยพอได้ยินรีบวิ่งหน้าตาตื่น
ย้อนกลับมา พอมาถึงก็เห็นไอดอลที่ตนต้องคอยดูแล คนนึงยืนตัวงอสีหน้าเจ็บปวด
โดยมีอีกคนยืนทำหน้าสะอกสะใจอยู่ข้างๆ
“เล่นอะไรกันครับเนี่ย!!!??? น้องคุณ!!!!”
เพราะเคยทำหน้าที่อารักขาให้กับคนหน้าหวานเวลามาประเทศไทย ทั้งมาเดี่ยว มา
กลุ่มอยู่บ่อยๆ แถมนิชคุณค่อนข้างจะเป็นกันเอง สุภาพ เจอหน้ากันทุกครั้งก็ยกมือ
ไหว้ ทำความเคารพตลอด ทำให้พอตกใจเลยเผลอเรียกขานตามคนที่เป็นผู้ใหญ่กว่า
ไอดอลหนุ่มชาวไทยแทบทุกคนเรียกกัน
“ปล่าวครับพี่ สงสัยแทคจะปวดท้องนะครับ”
เสียงทุ้มนุ่มมาพร้อมกับใบหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แต่ ”คนปวดท้อง” ที่ถึงจะฟังภาษาไทยไม่
ออกแต่ก็ยังทำหน้าเข่นเคี้ยวใส่
คนที่ถามส่ายหน้ารู้สึกว่าการกันไม่ให้แฟนคลับเข้ามารุมล้อมสองคนนี้จนเจ็บตัว ยัง
ทำได้ง่ายกว่าห้ามไม่ให้ชายหนุ่มทั้งสองทำร้ายกันเองเสียอีก
ไอดอลทั้งคู่มักเถียง มักทะเลาะกันเป็นเด็กๆประจำ อีกคนก็ขยันยั่ว ชอบแกล้ง ส่วน
อีกคนที่ใครๆมักบอกว่าอารมณ์ดี ใจเย็น แต่กับเพื่อนสนิทคนนี้ก็มักจะโดนปั่นหัวจน
คุมอารมณ์ไม่อยู่ ต้องลงไม้ ลงมือกันบ่อยๆ นี้ก็คงแหย่กันไป หยอกกันมาจนได้
เรื่องอีก แต่คนที่เจ็บตัวมักจะเป็นคนตัวโต ผิวคร้าม ตาคม แทบทุกครั้ง
“แล้วคุณแทคยอน ปวดท้องอย่างนี้พอเดินไหวไหมครับ”
คนสูงวัยที่สุดแกล้งถาม เหมือนไม่รู้เรื่อง รู้ราว นิชคุณบอกว่าแทคยอนปวดท้อง เขา
ก็จะว่าตามนั้นแล้วกัน
“ไหวครับพี่ พี่เดินนำหน้าเลยครับเดี๋ยวผมลากแทคไปเอง” นิชคุณรีบบอก เริ่มรู้สึกเกรงใจบอดี้การ์ด ที่ต้องรีบพาเขาไปยังรถที่จอดรออยู่
“ไปได้แล้วแทค มัวแต่แกล้งเจ็บอยู่ได้” นิชคุณพูด รู้สึกผิด(นิดหน่อย?) เมื่อเห็น
ใบหน้าที่ยังเหยเกของแทคยอน ก่อนที่จะเดินไปจับแขนคนที่เขาบอกว่าปวดท้องให้
เดินตามกันมา หลังจากให้คนที่คอยดูแลความปลอดภัยให้พวกเขาเดินไปก่อน
“ศอกใส่ซิกส์แพคเค้า แล้วยังหาว่าเค้าแกล้งเจ็บอีก คนใจร้าย”
แทคยอนค้อนตะหลับตะเหลือกต่อว่าเจ้าของมือขาวที่ประคองอยู่ตรงแขนใหญ่ของ
ตัวเอง
“นายยังมีอยู่เหรอ!!!!! ซิกส์แพคนะ !!!! เห็นแต่พุงย้วยๆ”นิชคุณถากถาง
“โอ๊ยยยยย!!!!! เจ็บปวด มาว่าซิกส์แพคเค้าเป็นพุงย้วยๆ “ แทคยอนโวยวาย ทำท่าดิ้นพราดๆใส่
คนตัวโตสูงใหญ่ที่ทำท่าดีดดิ้น ทำหน้าจะเป็นจะตาย ทำให้นิชคุณอด หัวเราะ
ลั่นไม่ได้
“ทำท่าบ้าอะไรของนาย นับวันยิ่งอาการหนักนะเนี่ย”
เสียงพูดกลั้วหัวเราะ ทำให้คนที่เดินนำหน้าหันหลังกลับไปมอง ก่อนที่เบือนหน้า
กลับมาอมยิ้ม เขาสังเกตเห็นตั้งแต่แรกว่านิชคุณเข้ามาในลิฟท์ด้วยใบหน้าที่
ค่อนข้างอ่อนล้า ท่าทางดูเหมือนหมดแรง แต่ตอนนี้ หน้าที่ขาวซีดตอนแรก กลับมี
เลือดฝาดจนเขาวอมชมพูระเรื่อ ดวงตาที่ก่อนหน้าสะท้อนความเหน็ดเหนื่อย กลับ
เป็นประกายระยับ ปากอิ่มแย้มยิ้ม ให้กับคนข้างกาย
เสียงกรี๊ดที่ได้ยินแว่วๆและเหมือนจะค่อยดังใกล้เข้ามาทุกที ทำให้คนที่เดินนำหน้า
ต้องกลับมาตั้งสมาธิกับหน้าที่ของตนเอง ที่จะทำยังไงให้ไอดอลทั้งคู่ขึ้นรถได้อย่าง
ปลอดภัย จึงยุติความสนใจในความสนิทสนมของไอดอลทั้งคู่
จึงไม่ทันเห็น แทคยอนที่รั้งมือคนข้างกายให้หยุดเดิน ดวงตาสีดำสนิทอดมอง
อ่อนโยน ตอบกลับคนที่ส่งยิ้มกว้างให้จนตาโตๆยิบหยี ปากได้รูปหยักยกเป็นรอยยิ้ม
คืนกลับไปให้บ้าง ก่อนที่จะใช้นิ้วใหญ่ เขี่ยผมสั้นสีน้ำตาลเข้มที่ข้างหน้าหยักยุ่งให้
เป็นทรง เม็ดเหงื่อเล็กๆทีซึมตรงแถวหน้าผากขาว ก็ถูกมือคร้ามเช็ดออกให้อย่างเบา
มือ ดวงตากลมโตสบกับดวงตาคมกริบอย่างขอบคุณ
“กรี๊ดดดด แทคคุณ”
เสียงกรีดร้องของแฟนๆที่ดังจากด้านหลัง ทำให้ทั้งสองคนสะดุ้งเฮือก มือใหญ่รีบ
เอื้อมมาจับมือขาวแน่น ก่อนจะพากันเร่งฝีเท้า พากันไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกล โดยมี
เสียงกรี๊ดดังสนั่นของแฟนคลับไล่หลังมา
บทส่งท้าย
วันนี้คุณมันทำน้ำหอมหกใส่เสื้อหรืองัยว้า
พอเขานั่งใกล้มันตอนให้สัมภาษณ์ จึงได้กลิ่นหอมที่คุ้นเคยที่ทุกครั้งจะได้เพียงกลิ่น
จางบางเบา แต่ตอนนี้กลิ่มหอมจัดทำให้เขามึน ไปหมด จะตอบคำถามทีก็ต้องโยน
ให้ชานซองตอบก่อนบ้างละ หรือใช่เวลานึกนานบ้างละ แถม เจ้าคนที่วันนี้ใส่เสื้อ
แจ๊คเกตสีแดงขับผิวขาวผ่อง ก็คอยแต่จะมองเวลาเขาจะตอบคำถาม ตากลมโตที่
คอยจับจ้องไม่วางตา บางครั้งก็ชะโงกหน้ามาใกล้ พากลิ่นหอมๆมาด้วย สมองเขา
เลยมึนงง สับสน ตอบไม่ตรงกับคำถามจน เรียกสายตาหมั่นไส้ปนระอาจากคนข้าง
กายทันที
นิชคุณมันจะชะโงกหน้ามามองเขาทำไมเนี่ย ขนาดเขาอุตส่าห์ปรับเก้าอี้ให้ลงต่ำ
คิดว่าถ้าอยู่ใต้ลมคงไม่ได้กลิ่นเขาจะได้มีสมาธิกับการสัมภาษณ์มากกว่านี้ แต่เขา
เพิ่งรู้ว่าเขาคิดผิดมหันต์ เพราะหลังจากพี่พิธีกรทักเขาเรื่องปรับเก้าอี้ เจ้าเพื่อนตัวดีก็
หันขวับมามอง ตากลมๆเหมือนจะบอกว่านายจะทำบ้าอะไรอีก ก่อนที่จะ
ขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้
คุณณณณณ แกจะมาใกล้ฉันทำมายยยยย
เขาได้แต่แหกปากตะโกนในใจ จนหลังจากเขาตอบคำถามข้อนึง เป็นภาษาอังกฤษ
แบบมั่วๆมึนๆเสร็จ คนที่ฟังภาษาบ้านเกิดตัวเองยังไม่ทันจบก็เอื้อมมือมาทุบเขา
ปั๊กๆ การกระทำของนิชคุณยิ่งทำให้กลิ่นฟุ้งกระจายยิ่งกว่าเดิม ยิ่งพอคนตีรู้ตัวว่า
ตัวเองเข้าใจผิด ก็หัวเราะร่วนก่อนจะใช้มือมาวางที่บ่าเขา พร้อมเอ่ยคำขอโทษ ที่มา
พร้อมเสียงกลั้วหัวเราะ ปากอิ่มยิ้มกว้างใส่ตา กลิ่นหอมที่มาพร้อมกับรอยยิ้มวิบ
วับในดวงตากลมโต คราวนี้เขาก็เลยทั้งวิงเวียน ทั้งมึนงง ทั้งตาพร่าไปกันใหญ่
ขณะเขาฟังนิชคุณที่พยายามจะอธิบายคำตอบของเขาเป็นภาษาไทยเจื้อยแจ้ว เขา
ก็ได้แต่คิดอยู่ในใจ ว่า ไอ้กลิ่นหอมจัดที่มันล้อมรอบเขาอยู่ตอนนี้ ภาษาไทยเรียกว่า
อะไรหนอ มันติดๆอยู่ที่ปากเนี่ยแหละ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก แต่พอได้ยินสำเนียง
ภาษาไทยแว่วๆที่ข้างหู
อ้อ........ มันเรียกว่า
“หอมม๊ากกกก” นี่เอง
กว่าจะรู้ว่าเขาเผลอพูดคำนี้ใส่ไมค์ออกไป ก็ต้องหูแทบแตกเพราะเสียงกรี๊ดของ
บรรดาแฟนๆที่พร้อมใจกันกรีดร้องดังลั่น
ชิบหายละตรู ดันเผลอพูดแทรกตอนที่คุณมันกำลังพูดอยู่ มันจะหาว่าเขากวน
ประสาทมันอีกหรือเปล่าเนี่ย เขารีบเหลือบตาไปมองคนที่นั่งข้างๆอย่างหวาดๆ นิช
คุณกุมขมับ พร้อมปาดเหงื่อ ก่อนจะส่งสายตาอาฆาตมาทางเขา ทั้งที่ปากยังยิ้ม
ทำให้แทคยอนถึงกลับเก้มหน้าหลบตาทันควัน แต่โชคดีที่มีเจ้าชายหมีขาวมา
ช่วยชีวิต เจ้าน้องเล็กชานซองไม่รู้ว่านึกคึกอะไร ทั้งที่เสียงกรี๊ดยังไม่ทันจางหาย มัน
ก็สวนภาษาไทย ล้อเลียน คำที่อูยองพูดไปก่อนหน้า เสียงกรี๊ดที่กลับมาดังอีกครั้ง
พร้อมกับนิชคุณที่หลุดขำก๊ากก เขาเลยร่วมผสมโรงหัวเราะไปกับมันด้วย รอดตาย
แล้วตู ถึงจะโดนก็คงหารสองกับชานซอง คงไม่เจ็บตัวหนักเท่าไหร่ละมั้ง เหอะๆๆๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น